مطلع غزلى از قمرى ( درگذشت 625 ه . ق ) :
« سپيده دم ز شراب مغانه ياد آريد * چمن چو سبز شدست از چمانه ياد آريد »
ص 356 ديوان سراج الدين قمرى آملى ، به اهتمام دكتر يدالله شكرى ، تهران 1368 انتشارات معين .
راه : علاوه بر معانى ديگر ، يكى از اصطلاحات موسيقى است .
مصرع دوم بيت
. . . ز قمرى غمى ، اندر ميانه ، ياد آريد
( همان ديوان و همان صفحه ) .
حافظ قزوينى غنى :
« . . . چند سركشيده رود » .
ديوان حافظ سال 805 هجرى : « . . . چند سركش است ، ولى » :
( منظور و مفهوم « به سر تازيانه » از قول دكتر محمد امين رياحى ذيلا نقل مىكنيم « مانند اينست كه امروزه - براى دوست خود يا كسى را كه مىشناسند - دست تكان مىدهند ، عينا توسط دكتر على رواقى نيز گفته شده است : مجلهء « كلك » شماره 20 تاريخ آبان 1370 - ص 109 ) « . . . از دوست مىخواهد كه سر تازيانه را به طرف او تكان دهد ، يعنى كه هنوز مىشناسمت و فراموشت نكردهام . ( نزديك بدانچه امروز دست تكان مىدهند ) تناسب تازيانه با سوارى و سمند سركش ، مضمون را قوّت بخشيده است . . . » . دكتر محمد امين رياحى ، گلگشت در شعر و انديشهء حافظ ، ص 154 - از انتشارات علمى ، تهران 1368 ه . ش .
ترا « كه » گفت كه با كشتگان راه غمت * اشارتى به سر تازيانه نتوان كرد ( عبيد زاكانى ) .
مصرع دوم
. . . . ز پاىبستهء بند زمانه ياد آريد
( قمرى آملى ) .
مصرع دوم بيت
. . . ز راندگان سر آستانه ياد آريد
( همان ) .