در حافظ قزوينى : « گنج اهل دل » آمده كه - با توجه به نوشتهء زير - غلط است :
« . . . كلمهء « گنج » در اين مصراع يقينا اشتباه است زيرا با صفت « نورانى » كه براى آن آمده [ ز آنكه گنج ( ! ) اهل دل ، بايد كه نورانى بود ] مناسبت ندارد . . . به سراع نسخههاى ديگر مىرويم :
« ز آنكه « كنج » اهل دل ، بايد كه نورانى بود »
و به نظر بنده اين صحيح است يعنى « كنج » توضيح و معادل « خلوت » در مصراع اول است و مناسبت كامل دارد با نورانى بودن و روشن شدن از چراغ درخشان جام .
ما حصل سخن شاعر اينكه بىجوهر سيّال شراب نمىتوانم در « كنج خلوت » به تفكر پردازم . پس جام را به چراغى تشبيه كرده كه كنج انزواى عارف را روشن مىسازد . . . شگفتى واقعى من از جاى ديگرست كه چگونه مرد ذرهبين موشكافى همچون علامهء قزوينى به غلط بودن نسخه توجه نكرده و آن را به چاپ رسانده ! و حتى نسخهبدلى هم نداده است - در صفحهء 401 غلطنامهء نسخهء قزوينى گنج به كنج اصلاح شده ولى با اضافه كردن علامت « ظ » ، ظاهرا ، در اين اصلاح ترديد ! كرده است . - به هر حال ، چاپ و انتشار يك متن بىمعنى بر كسى بخشوده نيست ، مگر آنكه بىمعنى بودن آن را تذكر دهد و كار خود را در حدّ « يك نسخهء عكسى » معرفى كند ، نه چاپ انتقادى . در غير اين صورت ، خواننده به دنبال معنى سرگردان خواهد شد و اين ، يك خدمت فرهنگى نيست » . . . استاد حسينعلى هروى » كتاب مقالات حافظ ( صفحات 271 و 272 ، چاپ تهران ، تابستان 1368 ه . ش .
حافظ ق غ : خودپسندى . (
. . . با بدان صحبت مدار . . .
« بدپسندى » بر « خودپسندى » مرجح است . . . » . ) ( اديب برومند : ص 459 غزليات حافظ ) .
نسخه به خط پير حسين كاتب : « اى عزيز من گناه آن به كه پنهانى