اين بيت در حافظ قزوينى نيست و ما از حافظ اديب برومند نقل كرديم .
در « ق - غ » و در بيشتر نسخ :
« اى گداى خانقه ، برجه . . . » .
: - « . . . انجوى ، ستايشگر ، و جلالى نائينى :
اى گداى خانقه بازآ . »
ديوان حافظ به اهتمام جلالى نائينى و دكتر نذير احمد ) زير نويس صفحهء 308 ) چاپ ششم 1367 ه . ش . ) .
( حافظ قدسى شيرازى : « بازآ » ) .
« نسخهء ص و قا و قد : بازآ » حافظ يكتائى 1328 ه . ش . على اكبر علمى ، ( زير نويس ص 135 ) .
ديوان حافظ كتابخانهء معرفت مطبعهء سعادت شيراز - :
حافظ قطع جيبى محمد على فروغى ذكاء الملك ، ديوان حافظ يغما و قاآنى انتشارات هيرمند : « بازآ » .
( . . . [ نسخ « ل » ، « ق » ، « عه » : بازآ . . . » جامع نسخ حافظ تأليف مسعود فرزاد ) .
لطف « بازآى » در اين است كه خواجه در دير مغان حضور دارد و به گداى خانقه پيام مىفرستد ؛ و اگر غير از اين باشد حافظ در خانقاه است :
« ز « خانقاه » به « ميخانه » مىرود حافظ * مگر ز مستى زهد ريا به هوش آمد »
« دلم ز « صومعه » بگرفت و خرقهء سالوس * كجاست « دير مغان و شراب ناب » كجا »
« صومعه [ يعنى ] : 1 - عبادتگاه راهب . . . ، 2 - خانقاه . » فرهنگ فارسى دكتر محمد معين ، مجلد دوم ، ص 2174 « صومعه [ يعنى ] : كوه يا مكان مرتفع كه در آنجا راهب يا عابد جهت عبادت بسرببرد . . . خانقاه . . . » . فرهنگ عميد [ سه جلدى ] مجلد