حافظ ق غ : ز زير زلف دو تا حافظ ق غ : چه سوگوارانند ( درست نيست ) حافظ ق غ : چه بىقرارانند ( درست نيست ) الف - بيت « رقيب ! درگذر . . . » در « ق - غ » و اغلب نسخ نيست ، لكن در نسخهء خطى « حدود نيمهء اول قرن يازدهم هجرى قمرى » اهدائى دكتر خانلرى به استاد فرزاد - قدسى شيرازى - لكنهور هندوستان - جامع نسخ حافظ - اصالت و توالى ابيات در غزلهاى حافظ ( د ) فرزاد - شرح سودى بر حافظ ترجمهء عصمت ستارزاده - سفينهء حافظ سرتيپ جنتى عطائى - حافظ پژمان چاپ بروخيم 1318 ه ، ش - حافظ يكتائى 1328 ه ، ش - نسخهء خطى ستايشگر : [ ص 270 حافظ جلالى نائينى و دكتر نذير احمد 1367 ش ، امير كبير ] - حافظ يغما و قاآنى - حافظ به خط مير عماد - و چند نسخهء خطى و چاپى ديگر ، آمده است .
ب - مصرع اول بيت ، در نسخهء ستايشگر :
« رقيب درگذر و پيش من مكن نخوت . . . »
. ج - در : شرح سودى بر حافظ
« ز نقش چهرهء حافظ همى توان دانست / كه ساكنان . . . » .
د - ( . . . « نخوت » ، يكى از صفات « رقيب » در حافظ است . . . چنان كه در مورد ديگرى فرموده است :
« در تنگناى حيرتم از « نخوت رقيب » * يا رب مباد آنكه گدا معتبر شود . »
. . . هر دو بيت را متعلق به حافظ . . . مىدانم . » استاد مسعود فرزاد ، كتاب « اصالت و توالى ابيات در غزلهاى حافظ » د ( انتشارات دانشگاه [ شيراز ] 1353 ه . ش . صفحهء 775 ) .