نقل از « حافظ قدسى » . ( حافظ ق . غ :
همىرويم بشيراز با عنايت بخت ) .
« حافظ ق ، غ » : كه با افسر . . . .
بسا شكست كه در كار ملك چين آورد ( مصراع دوم مطلع غزلى از عماد فقيه ) (
به جبر خاطر ما كوش كأين كلاه نمد . . .
حافظ ) . در اينجا جبر خاطر يعنى : « نيكوحال گردانيدن و دل بدست آوردن و اصلاح حال . . . ص 200 حافظ دكتر خطيب رهبر » . ) - . . . . حافظ ، دستار بر سر نداشته و كلاه نمد مىداشته است . جمالزاده ( سيد محمد على ) ، اندك آشنائى با حافظ ، ص 50 ( زيرنويس ) حافظ قزوينى ، غنى : بخرمن ماه .
( . . . « خرگه ماه » بر « خرمن ماه » مرجح است زيرا - بازگشت « خرگه و ماه » در مصرع دوم - از صنايع ادبى است . استاد اديب برومند ، غزليات حافظ ، ص 321 ) .
الف - ( بيت سوم ) : « بيا بتا كه . . . » نسخهء خطى مصباح .
: - ب - ( همان بيت سوم ) :
« بيا بيا كه طهور بهشت . . . »
ديوان حافظ به تصحيح مسعود فرزاد به كوشش على حصورى از انتشارات همگام [ تهران ] 1362 [ ه . ش ] ص 126 - . ( - . . . « قدسى . . . مىنويسد : طهور يعنى شراب طهور . . . »
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً
» قرآن مجيد . . . رضوان ( به كسر ) نام خازن جنت است . » ) [ نقل از : « حافظ » صحت كلمات و اصالت غزلها : الف تا پايان ز - صفحهء 307 « استاد مسعود فرزاد » . ] .