راستين خود به كار رفته است . . . ( و ) نخستين بار به معناى درست و عرفانى - آگاه يا ناآگاه - سنائى غزنوى به كار برده است . . . . . دكتر محمودى بختيارى - صفحات 74 و 73 راهى بمكتب حافظ - بهمن ماه 1345 چاپ تهران .
گوهر .
جماش ( بفتح جيم و تشديد ميم ) : شوخ مست [ مزاحم ] ، غزلخوان ، بازيگر ، فريبنده و آرايشگر . . . . فغان كه نرگس جماش شيخ شهر امروز . . . ( حافظ ) . « فرهنگ عميد » سه جلدى ، ( مجلد اول ، ص 825 ) .
نرگس جماش - « چشم فريبكار » بعض نسخ از آن جمله « حافظ خانلرى » چنين است :
« كه كار ديده همه از سر بصارت كرد » .
( . . . اگر « كار » را از « ديده » جدا فرض كنيم به اين صورت درخواهد آمد : كه ، كار ، ديده همه از سر بصارت كرد ، يعنى :
همواره چشم از روى بصارت كار مىكند . بيت زير مضمونى مشابه با اين بيت دارد :
هركس كه ديد روى تو بوسيد چشم من - * كارى كه كرد ديدهء من بىبصر نكرد
( حافظ ) . . . امين پاشا اجلالى - تبريز - از : « نشر دانش » چاپ تهران - خرداد و تير 1366 - ص 83 ) .
در بعض نسخ خطى قديم خواندهاند كه : « حديث عشق ز حافظ شنو ، نه از سعدى . . . .