در « روى زمين » اگر چه هستى يكچند * باللّه كه رسى به او ، تو در « زير زمين »
( توضيح اينكه : در بعض نسخ بجاى يكچند : « چندى » يا : « دو سه روز » آمده همچنين مصراع آخر كه بدين گونه مندرج است : باللّه كه بهم رسيد در زير زمين ) ، امّا در مورد شه شير كمين بايد افزود كه مثلا در پشت تپهاى كمين كردن و تير را از چلهء كمان رها ساختن و بدين طريق ، شير ( يا : دشمن ) را كشتن ، موجب افتخار نخواهد بود ، بنابراين بقول دوست گرامى ، سرهنگ اسحاق شهنازى بايد گفت : « شاهى كه شيران در كمين او بودند و ( از آن جمله ، خود شاه شجاع كه چون شير بود ) مىخواستند شكارش كنند . . . » . - ح .
حافظ ق . غ : كه بيند خير . . . ؟ » ( . . . « كه بيند » . . . . چون تكرار « كه » [ . . . كه ننگ از خوشه ] مخل فصاحت است به نسخ ديگر مراجعه و ديده شد . . . « نبيند » ضبط شده ، و ما نيز آن را آورديم » . اديب برومند غزليات حافظ ، ص 269 ، چاپ 1367 ه . ش . ) .