[ شرح ] غزل 479
بيت 1 : ژاله : شبنم ابر بهمنى : ابر زمستانى برگ صبوح ساز كن : وسايل بادهگسارى را آماده كن . من : واحدى براى وزن ، برابر سه كيلوگرم جام يكمنى : قدح بزرگ شراب .
بيت 2 : مايى و منى : خودخواهى و منيّت
بيت 3 : خون پياله : شراب سرخ در كار يار باش : در خدمت يار و خدمتگزار يار باش كه كارى صحيح و شايسته است .
بيت 4 : ساقى به دست باش . . . : ساقى ، عجله كن كه غم در كمين است . مطرب نگاه دار . . . : مطرب به نواختن همين آهنگ خوشى كه مىنوازى ادامه بده .
بيت 5 : چنگ : سازى 46 سيمه ، « هارپ » كه شكلى منحنى دارد . پير منحنى : پير خميده قامت ، چنگ ( ايهام )
بيت 6 : رندان : وارستگان ترك تعلقات دنيوى كرده مغنى : آواز خوان هو الغنى :
خداوند بىنياز ، خداوند غنى و غفور است .
ساقى ! تو را به بىنيازى رندان شراب بده تا از صداى آواز آوازخوان ، بانگ بىنيازى خداوند را بشنوى .