غزل 467 [ زان مى عشق كز او پخته شود هر خامى ]
1 زان مى عشق كز او پخته شود هر خامى * گرچه ماه رمضان است بياور جامى
2 روزها رفت كه دست من مسكين نگرفت * زلف شمشادقدى ساعد سيماندامى
3 روزه هر چند كه مهمان عزيز است اى دل * صحبتش موهبتى دان و شدن انعامى
4 مرغ زيرك به در خانقه اكنون نپرد * كه نهادهست به هر مجلس وعظى دامى
5 گله از زاهد بدخو نكنم رسم اين است * كه چو صبحى بدمد در پىاش افتد شامى
6 يار من چون بخرامد به تماشاى چمن * برسانش ز من اى پيك صبا پيغامى
7 آن حريفى كه شب و روز مى صاف كشد * بود آيا كه كند ياد ز دُردآشامى
8 حافظا گر ندهد داد دلت آصف عهد * كام دشوار به دست آورى از خودكامى