غزل 465 [ رفتم به باغ صبحدمى تا چنم گلى ]
1 رفتم به باغ صبحدمى تا چنم گلى * آمد به گوش ناگهم آواز بلبلى
2 مسكين چو من به عشق گلى گشته مبتلا * و اندر چمن فكنده ز فرياد غلغلى
3 مىگشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم * مىكردم اندر آن گل و بلبل تأملى
4 گل يار حسن گشته و بلبل قرين عشق * آن را تفضلى نِه و اين را تبدلى
5 چون كرد در دلم اثر آواز عندليب * گشتم چنان كه هيچ نماندم تحملى
6 بس گل شكفته مىشود اين باغ را ولى * كس بىبلاى خار نچيده است از او گلى
7 حافظ مدار اميد فرج از مدار چرخ * دارد هزار عيب و ندارد تفضلى