[ شرح ] غزل 404
بيت 1 : رندان : وارستگان
بيت 2 : لبت اين لطف كه مىفرمايد : سخنان محبتآميزت به من ، در عين حال كنايه از بوسه . سخت خوب است : خيلى خوب است .
بيت 3 : آن كه : آن كسى كه ، به كنايه منظور پير دليل است .
بيت 4 : ناصح : نصيحتكننده خواجه : آقا
بيت 5 : رود : فرزند پسر ، به كنايه محبوب . ( رود و مادر ، تناسب )
بيت 6 : دگرى : كسى ديگر
بيت 7 : كلك : قلم نبات : ميوه ، ثمر در اين باغ : گلزار غزلسرايى .