غزل 315 [ به غير از آن كه بشد دين و دانش از دستم ]
1 به غير از آن كه بشد دين و دانش از دستم * بيا بگو كه ز عشقت چه طرف بربستم
2 اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد * به خاك پاى عزيزت كه عهد نشكستم
3 چو ذره گرچه حقيرم ببين به دولت عشق * كه در هواى رخت چون به مهر پيوستم
4 بيار باده كه عمرى است تا من از سر امن * به كنج عافيت از بهر عيش ننشستم
5 اگر ز مردم هشيارى اى نصيحتگو * سخن به خاك ميفكن چرا كه من مستم
6 چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوست * كه خدمتى به سزا بر نيامد از دستم
7 بسوخت حافظ و آن يار دلنواز نگفت * كه مرهمى بفرستم كه خاطرش خستم