غزل 225 [ ساقى حديث سرو و گل لاله مىرود ]
1 ساقى حديث سرو و گل لاله مىرود * وين بحث با ثلاثهى غساله مىرود
2 مى ده كه نوعروس چمن حد حسن يافت * كار اين زمان ز صنعت دلاله مىرود
3 شكّرشكن شوند همه طوطيان هند * زين قند پارسى كه به بنگاله مىرود
4 طىّ مكان ببين و زمان در سلوك شعر * كاين طفل يكشبه ره يكساله مىرود
5 آن چشم جادوانهى عابد فريب بين * كش كاروان سحر ز دنباله مىرود
6 از ره مرو به عشوهء دنيا كه اين عجوز * مكّاره مىنشيند و مُحتاله مىرود
7 باد بهار مىوزد از گلستان شاه * وز ژاله باده در قدح لاله مىرود
8 حافظ ز شوق مجلس سلطان غياث دين * غافل مشو كه كار تو از ناله مىرود