[ شرح ] غزل 223
بيت 1 : نقش تو : تصوير تو سرو : درختى هميشه سبز و بلند و زيبا كه قامت زيباى دلدار را به آن تشبيه مىكنند . خرامان : با ناز و غرور راه رفتن سرو خرامان : معشوق زيبايى كه مانند سرو بلندقامت است و با ناز و وقار راه مىرود .
هرگز تصوير تو از نظرم محو نمىشود و تو را فراموش نمىكنم .
بيت 2 : دماغ : مغز ، فكر
جفاى روزگار و غم دوران هرگز خيال دهان نوشين تو را از فكر من دل از دست داده ، خارج نمىكند .
بيت 3 : ازل : الست ، ابتدا ابد : انتها سرنكشد : منصرف نشود
پيمانى كه در روز ازل با تو بستهام تا ابد همچنان معتبر و پابرجا خواهد بود .
بيت 4 : بار غمت : غم و غصهى عشقت
هر غمى كه در دل من است فراموش خواهد شد ، به جز غم عشق تو كه براى هميشه در لوح سينهى من باقى خواهد ماند .
« غم عشق آمد و غمهاى دگر پاك ببرد »
بيت 5 : مهر توام : عشق به تو
آنچنان عشق تو در دل و جانم جاى گرفته كه اگر سرم به باد برود عشق تو همچنان در دل باقى خواهد ماند .
بيت 6 : معذور است : عذرش پذيرفته است
اگر دل من به دنبال خوبان مىرود ، عذرش پذيرفته است ، زيرا بيمار است و به دنبال درمان مىگردد .