غزل 172 [ عشق تو نهال حيرت آمد ]
1 عشق تو نهال حيرت آمد * وصل تو كمال حيرت آمد
2 بس غرقهى حال وصل كآخر * هم بر سر حال حيرت آمد
3 يكدل بنما كه در ره او * بر چهره نه خال حيرت آمد
4 نه وصل بماند و نه و اصل * آنجا كه خيال حيرت آمد
5 از هر طرفى كه گوش كردم * آواز سؤال حيرت آمد
6 شد منهزم از كمال عزت * آن را كه جلال حيرت آمد
7 سر تا قدم وجود حافظ * در عشق نهال حيرت آمد