غزل 126 [ جان بىجمال جانان ميل جهان ندارد ]
1 جان بىجمال جانان ميل جهان ندارد * هركس كه اين ندارد حقا كه آن ندارد
2 با هيچكس نشانى زان دلستان نديدم * يا من خبر ندارم يا او نشان ندارد
3 هر شبنمى در اين ره صد بحر آتشين است * دردا كه اين معما شرح و بيان ندارد
4 سر منزل فراغت نتوان ز دست دادن * اى ساروان فروكش كاين ره كران ندارد
5 چنگ خميده قامت مىخواندت به عشرت * بشنو كه پند پيران هيچت زيان ندارد
6 اى دل طريق رندى از محتسب بياموز * مست است و در حق او كس اين گمان ندارد
7 احوال گنج قارون كايام داد بر باد * در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد
8 گر خود رقيب شمع است اسرار از او بپوشان * كان شوخ سر بريده بند زبان ندارد
9 كس در جهان ندارد يك بنده همچو حافظ * زيرا كه چون تو شاهى كس در جهان ندارد