[ شرح ] غزل 62
بيت 1 : مرحبا : آفرين پيك مشتاقان : قاصد و نامهبر عاشقان ، باد صبا رغبت : تمايل بيت 2 : واله : سرگشته از عشق شيدا : آشفته از عشق طوطى طبع : منظور ، قريحهى شاعرانه است . شكر و بادام : به ايهام ، دهان و چشم محبوب . ( خوراك طوطى شكر و بادام است . )
بيت 3 : زلف دلدار به « دام » و خال چهرهاش به « دانهى دام » و عاشق به « صيد » تشبيه شده است .
بيت 4 : روز حشر : روز رستاخيز ازل : زمان بىابتدا
بيت 5 : از آنك : زيرا ابرام : ناراحتى ، مزاحمت
بيشتر از اين شرح اشتياق خود را بيان نمىكنم ، زيرا سبب ناراحتى دوست مىشود .
بيت 6 : توتيا : سرمهاى كه براى تقويت ديد در چشم مىريختهاند . مشرف : شرفدار اقدام : قدمها
اگر غبارى از خاك راه دوست به دستم برسد ، آن را مانند توتيا در چشمم خواهم ريخت .
بيت 7 : كام : مراد ، آرزو
بيت 8 : حافظ اندر . . . : حافظ ! درد بىدرمان عشق دوست را كه در دل دارى ، خوب شدنى نيست .