39 بيا ساقى از من مكن سركشى * كه از خاكى آخر نه از آتشى
40 قدح پر كن از مى كه مى خوش بود * خصوصاً كه صافىّ و بىغش بوَد
* * *
41 بيا ساقى ، آن راح ريحان نسيم * به من ده كه نه زر بماند نه سيم
42 زرى را كه بىشك تلف در پى از است * به مى ده كه درمان دلها مى است
* * *
43 بيا ساقى ، آن بادى لعلِ صاف * بده تا كى اين شَيد و تزوير و لاف ؟
44 ز تسبيح و خرقه ملولم مدام * به مى رهن كن هر دو را والسلام
* * *
45 بيا ساقى آن بادهى روحبخش * بده تا نشينم بر پشت رَخش
46 تهمتنصفت رو به ميدان كنم * به كام دل آهنگ جولان كنم
* * *
47 بيا ساقى ، از من برو پيش شاه * بگويش ز من كاى شهِ جمكلاه
48 دل بينوايان مسكين بجوى * پس آنگاه جام جهانبين بجوى
* * *
49 بيا ساقى آن مى كز آن جام جم * زند لاف بينايى اندر عدم
50 به من ده ، كه باشم به تأييد جام * چو جم آگه از سرّ عالم تمام
* * *
51 بيا ساقى ، آن جام پر كن ز مى * كه گويم تو را حال كسرى و كى
52 به مستى توان دَرّ اسرار سَفت * كه در بىخودى راز نتوان نهفت
* * *
53 بيا ساقى آن مى كه عكسش ز جام * به كيخسرو و جم فرستد پيام
54 بده تا بگويم به آواز نى * كه جمشيد كى بود و كاووس كى
* * *
55 بيا ساقى ، آن مى كه شاهى دهد * به پاكىِ او دل گواهى دهد
56 به من ده كه تا گردم از عيبُ پاك * خرامم به عشرت سر از اين مغاك
* * *
57 بيا ساقى آن جام چون مهر و ماه * بده تا زنم بر فلك بارگاه
58 چو شد باغ روحانيون مسكنم * در اينجا چرا تخته بندِ تنم ؟
* * *