كرده است حضرت امام حسين است با شهيدان كه با آن حضرت در آنجا مدفون شدهاند .
گفتم فداى تو شوم شفاى هر درد را دانستم ، چگونه باعث ايمنى از هر خوف مىگردد ؟
فرمود كه : هرگاه از پادشاهى و يا غير او ترسى ، از خانه بيرون مرو مگر آنكه تربت آن حضرت با تو باشد ، پس بگو :
اللَّهُمَّ إنِّي أَخَذْتُهُ مِنْ قَبْرِ وَلِيِّكَ وَابْنِ وَلِيِّكَ ، فَاجْعَلْهُ لِي أمْناً وَحِرْزاً لِما أخافُ وَما لا أخافُ .
زيرا كه گاه هست بر آدمى بلائى چند وارد مىشود كه خوف از آنها ندارد .
حارث گفت كه : چنانچه حضرت فرمود من تربت را اخذ كردم ، و آن دعا كه فرمود خواندم پس بدنم صحيح شد ، و امان من گرديد از آنچه مىترسيدم و ازآنچه نمىترسيدم ؛ و بعد از آن به حمد اللَّه مكروهى و المى نديدم « 1 » .
و به روايت معتبر ديگر منقول است كه آن حضرت فرمود كه : حق تعالى تربت جدّم را گردانيده است شفاى هر درد ، و امان از هر خوف ؛ پس هرگاه يكى از شما خواهد كه بردارد تربت را ، پس ببوسد آن را و بر هر دو ديده بگذارد و بر ساير بدن بمالد ، و بگويد :
اللَّهُمَّ بِحَقِّ هذِهِ التُّرْبَةِ ، وَبِحَقِّ مَنْ حَلَّ بِها وَثَوى فِيْها ، وَبِحَقِّ أبِيْهِ وَأُمِّهِ وَأَخِيْهِ وَالْأئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ ، وَبِحَقِّ الْمَلائِكَةِ الْحافِّيْنَ بِهِ ، إلّاجَعَلْتَها شِفاءً مِنْ كُلِّ داءٍ ، وَبُرْءاً مِنْ كُلِّ مَرَضٍ ، وَنَجاةً مِنْ كُلِّ آفَةٍ ، وَحِرْزاً مِمّا أخافُ وَأَحْذَرُ .
پس آن را استعمال نمايد .
راوى گفت كه : من هميشه چنين كردم ، و هيچ مكروهى به حمد اللَّه نديدم « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود كه : چون احدى از شما تربت را بردارد ، به اطراف انگشتان بردارد - و قدر آن مثل نخود است - پس ببوسد و بر هر دو ديده بگذارد ، و بر ساير بدن بمالد ، و آن دعا كه در حديث سابق گذشت بخواند « 3 » .
هامش
( 1 ) - امالى طوسى : 1 / 325 ، كامل الزيارات : 282 ب 93 ح 10 ، تهذيب الاحكام : 6 / 74 ح 146 ، بحارالانوار : 101 / 118 و 119 ح 2 و 3 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 3 / 38 ش 750 . .
( 2 ) - امالى طوسى : 1 / 326 ، مصباح الزائر : 259 ، بحارالانوار : 101 / 119 ح 4 و 5 . .
( 3 ) - مكارم الاخلاق : 1 / 361 ح 1179 ، بحارالانوار : 101 / 119 ح 6 . .