الف . تواضع و فروتنى
امير المؤمنين على عليه السّلام مىفرمايد : « تمام الشرف التواضع » « 1 » و « تواضع الشريف يدعوا الى كرامته » « 2 » و آيت اللّه آملى با فروتنى خاص خود تمام شرافت را كسب كرده و در ديدگان تمامى دانشمندان ، بزرگ جلوه مىنمود . برخوردشان با طلاب جوان همراه با احترام و وقار بود و از نشستن با آنان ابا نداشت و گفتگوى با ايشان را كسر شأن خود نمىدانست .
مرحوم آيت اللّه آملى بسيار ساده و بىتكلف بودند ، و در خانهاش هميشه به روى همگان باز بود ، و در سرما و گرما پياده از منزل به مسجد اعظم جهت تدريس مىرفتند . بشاش و گشادهرو بودند ، طلاب جوان را احترام كرده ، و به آنان شخصيت مىدادند ، با مردم مأنوس بودند . غالبا كارهاى دفترشان را خود انجام مىدادند . حتى بسيارى از مواقع خود شخصا به تلفن جواب مىدادند ، و جلو پاى واردين از جاى برمىخاستند .
زندگى خود را در گمنامى و بدون هياهوى دنيوى سپرى ساختند .
ب . نظم در زندگى
مرحوم آيت اللّه آملى در زندگى خويش بسيار منظم بوده و از فرصتها به خوبى استفاده مىكرد . ساعت مطالعه ، وقت عبادت و لحظه تدريس و زمان ديدار با مراجعين همه سر ساعت معين انجام مىگرفت . هيچ كارى را در وقت كار ديگر انجام نمىداد .
فرزند ايشان جناب حجت الاسلام آقاى لاريجانى مىگويد :
« معظم له در امور درس و زندگى و برنامه خواب و فعاليت روزانهاش منظم بودند . ايشان هميشه شبها زودتر از ديگران مىخوابيدند و سحرها
هامش
( 1 ) . آمدى ، غرر الحكم ، ج 1 ص 347 ، ح 20 .
( 2 ) . همان ، ص 358 ، ح 120 .