ايشان بر روى منبر تدريس مىكرد ، در طول مدت درس جابجا نمىشد ، دستانش را بر استوانههاى منبر مىفشرد . از آنجا كه شاگردان ايشان بسيار بوده و ايراد اشكال تضييع حقوق ديگران بود ، در خلال درس اجازه اشكال به همگان نمىداد « 1 » و ليكن پس از ختم درس ، قريب به يك ساعت نشسته و به پرسش شاگردان پاسخ مىفرمود .
استاد سيد عبد العزيز طباطبائى به نقل از آيت اللّه حاج شيخ احمد انصارى « 2 » فرج اللّه عنه مىفرمودند :
« روزى پس از درس ، اطراف آقا ازدحام بوده و آيت اللّه شهيد سيد محمّد باقر صدر اشكالى را نوشته و به استاد دادند . شب هنگام استاد در جلسه هيئت استفتاء - كه در آن كتاب وسيلة النجاة مورد بحث قرار گرفته و بر آن حاشيه زده مىشد و مرحوم صدر هم شركت داشت - اين اشكال را مطرح ساخته و به تفصيل به پاسخ آن پرداختند » .
شاگردان
پيش از اين گذشت كه آيت اللّه خويى در طول حيات پربار خويش حدود 70 سال به تدريس سطح و خارج ، اشتغال داشته و قريب 50 سال هم نخستين و پربارترين محفل علمى حوزه نجف را دارا بود و هزاران نفر از علما و فضلاى كشورهاى مختلف اسلامى از هند و افغان و پاكستان و ايران گرفته تا عراق و حجاز و لبنان و كشورهاى حاشيه خليجفارس را در دامان خويش پرورش داده و به اقصى
هامش
( 1 ) . نقل شده كه معظم له در دو مورد به خطيب گرامى مرحوم حسينعلى راشد و امام موسى صدر - رهبر مفقود شده شيعيان لبنان در ليبى - اجازهء اشكال دادند و خود بعدا فرمودند كه به خاطر احترام اين دو نفر ، اجازه دادم كه سر درس اشكال خود را مطرح كنند .
( 2 ) . عموى بزرگوار نويسنده ، كه 20 سال است همراه با برخى از بزرگان حوزه نجف در اسارت رژيم بعثى عراق به سر مىبرند . ( خبر شهادت ايشان به همراه علماى نجف ، در ارديبهشت 1382 پس از سقوط رژيم بعث عراق منتشر گشت ) .