يادآورى جديد مىديدم در حاشيهء تقريرات دور اول نوشتهام . خلاصه آنكه تأليف و تصنيف ما منحصر بود به نوشتن دروس ميرزا و خيلى از نوشتههاى بنده را هم خود ايشان مىديدند . « 1 »
همو مىنويسد :
درس خارج محقق بزرگوار و علامهء بىنظير مجهول القدر مرحوم آيت اللّه العظمى آقا ميرزا محمّد باقر زنجانى - اعلى اللّه مقامه - را به حال خودم انفع ديدم ، زيرا خود او مردى بسيار باحال ، متقى ، فقيهى محقق ، اصوليى سترگ ، مدرّسى بزرگ ، بحّاثهاى عالىقدر و از اكابر تلاميذ مرحوم ميرزاى نائينى و اعاظم اصحاب وى بود . و درسش هم شلوغى درس آيات عظام ديگر را نداشت كه شاگرد مجال بحث و كنكاش با استاد را نداشته باشد ، بلكه گهگاه لطفى فرموده و تقريرات شاگردان را هم ملاحظه مىفرمودند . بدون اغراق در اغلب مسائل اصوليه صاحب نظرات دقيقه و تأسيسيه بودند . به طور مستمر ، غير از آن هنگام كه در نجف نبودم ، هفده سال به درس خارج فقه و اصول ايشان حاضر شدم و دو دوره و نيم درس خارج اصول ايشان را ديدم و آن را هم نوشتم . ايشان خيلى مايل بودند كه آنها به چاپ برسد ولى چون سليقهء بنده آن است كه اگر بخواهم مطلبى را به چاپ برسانم ، تمام اطراف مسئله را علما و تحقيقا ملاحظه نمايم و هنوز اين مجال را پيدا نكردهام ، لذا از چاپ آنها خوددارى نمودم » . « 2 »
سيره و سيماى استاد
آيت اللّه نجومى مىنويسد
« ميرزا ، قامتى ميانهبالا ، استوار و قيافهاى موزون و نورانى و ملكوتى
هامش
( 1 ) . همان ، 152 .
( 2 ) . همان ، 80 .