در بيان اوصاف و اعماليكه متعلق بسلوك تصوف و اصول توحيد و عرفانست
اول در اعمال مراعات اكل است يعنى بسيار نخورد حرام و مشتبه نخورد . با مست و مجنون و نجس همغذا نشود بر خوان بخيلان و متكبران و بد اعتقادان بعمد ننشيند چيزى كه سكر و سستى و قساوت قلب و خرافت عقل آورد نخورد .
دوم مراعات نوم است بيهنگام و بسيار نخوابد . با مردم ناآزموده در يك مكان نخوابد . در جاى بيم و مواضع تهمت و محل ديوانگان و جانوران نخوابد .
سيم مراعات كلام است سخن بى جا و بسيار و وقاحت و طعن و تمسخر و غرض و تملق و دروغ و اصرار و جدل نگويد . بيش از قدر عقول و آنچه مردم باور نكنند نگويد .
گوش بتهمت و غيبت و سخنان فتنهانگيز و مذمت اهل دولت و ديوان ندهد پردهء هيچكس را به هيچ عيبى ندرد . زبان بنفرين كسى نگشايد .
اگر بخواهم همه را بتفصيل نويسم مطلب مطول شود و ملالت آرد بهتر اجمال و اختصار است .
و در تصوف اصل اعمال خدمت پير است و ديگر تعظيم شعائر و اداى حقوق و حفظ امانت و دوام طهارت و رعايت ارحام و نوازش ايتام .
توكل در امور . شفقت با خلق . ادب در كلام . عطا در مقام . تأمل در جواب . ايثار بر مسكين . تواضع با كرام . قصور در شهوت . اندازه