به سلامت رستند .
غلبهء طاهر بن محمد بن عمرو بن الليث بر فارس و اخراج بدر او را
در آغاز سال 288 ، طاهر بن محمد بن عمرو بن الليث ، با سپاهى گران به بلاد فارس رفت ، و عامل معتضد را از آنجا براند . اين عامل ، عيسى النوشرى بود ، كه امارت اصفهان را داشت و معتضد فارس را هم به او داده بود . چون به فارس آمد ، طاهر برفت ، و آن ملك از او بستد .
اسماعيل سامانى صاحب ما وراء النهر ، به طاهر نوشت ، كه معتضد او را امارت سجستان داده است ، و اينك بدانجا مىرود . طاهر به ناچار عازم سجستان شد . آنگاه معتضد ، بدر غلام خود را بر فارس امارت داد . عمال طاهر از فارس گريختند ، و بدر آنجا را در تصرف آورد و خراج بستد . چندى بعد كه معتضد درگذشت ، بدر از فارس بيرون رفت ، و در واسط به قتل رسيد .
بدر ، ولايت فارس را در برابر مبلغى به اقطاع گرفته بود . مكتفى نيز در سال 290 ، همهء فارس را به اقطاع به دو داد .
حكام اطراف
در ايام خلافت معتضد ، بيشتر نواحى ملك به غلبه در دست ديگران بود . مثلا خراسان و ما وراء النهر در تصرف آل سامان بود ، و بحرين در تصرف قرمطيان و مصر در دست ابن طولون و افريقيه در دست ابن الاغلب ، و آورديم كه چه كسى امارت موصل را داشت .
در سال 285 ، معتضد غلام خود [ فاتك ] را براى سركشى به امور جزيره و ثغور شام ، به آن نواحى فرستاد . سپس شهر آمد را از [ احمد بن عيسى ] بن الشيخ بستد و به فرزند خود على المكتفى داد ، و او را در رقه نشاند و امارت ثغور را به او سپرد . سپس امارت ثغور را به حسن بن على كوره داد - چنان كه آورديم - و غلام خود بدر را امارت فارس بخشيد . [ در سال 287 ] اسحاق بن ايوب [ بن احمد ] بن عمر بن الخطاب التغلبى [ 1 ] ، امير ديار ربيعه بمرد ، و معتضد جاى او را به عبد اللّه بن الهيثم بن عبد اللّه بن المعمر داد .
در سال 288 ، در يمن يكى از علويان ظهور كرد و صنعاء را بگرفت . بنى يعفر ، عليه او بسيج كردند ، و با او جنگيدند و متوارىاش ساختند ، و پسرش را اسير نمودند . آن علوى با پنجاه تن گريخته بود . بنى يعفر صنعاء را گرفتند ، و در آنجا به نام معتضد خطبه خواندند .
هامش
[ ( 1 ) ] الثعلبى .