( 56 ) آن كس كه به بضاعت عقل مزخرف و بصيرت حولا و فطانت تبرا تصرف در اسرار دين و حقائق يقين كند ، و يا آنكه خواهد كه از راه خلوت نشينى و نافله گزارى بسيار و نماز و روزه بيشمار با غلظت طبع و قساوت و فظاظت قلب و قصور معرفت و جسامت قوت شهوت خود را يكى از برگزيدگان حق و خاصان و بزرگان دين شمرد ، و بر ديگران تفوق و ترفع نمايد ، نعوذ بالله حاصل آن جز ضلالت و حيرت نيست ، كه "
[ مَنْ ] يُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِيَ لَهُ وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
" . و نتيجه اين جز كبر و نخوت چيزى ديگر نه ، و نتيجه كبر و نخوت دوزخ سوزانست كه "
أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ
" .
نشوى بر نهاد خود سالار * به نماز و به روزه بسيار
زانكه هر چند گرد بر گردى * زين دو هر روز تيرهتر گردى
( 57 ) اكنون بدان كه اين صفتهاى سه گانه را ثمرات و لوازم بسيارست و تبعات و لواحق بيشمار ، غير آنچه گفته شد از عداوت و خصومت با فقراى باب الله و جويندگان راه يقين ، و آن را در سه فصل ديگر بيان نمائيم .