همراهان با صفا كه اعظم اسباب ترا و ديگر اهل شيد و ريا و علماى دنيا را بر مذمت حكمت و انكار حكماى به حق و صوفيه ، و عداوت اخوان صفا و تجريد و اصحاب وفا و تقريد مىدارد ، و مدام تخم خصومت روندگان شاه راه يقين و دانندگان علم توحيد بى گزاف و تخمين در اندرون جان مىپاشيد ، و نهال عداوت وفاكيشان در زمين دل جاى مىدهيد ، و در ارض موات "
إِنَّها شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ
" مىنشانيد ، و باب هواى غرور نفس دغا "
كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً
" پرورش داده ، ثمره "
طَلْعُها كَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ
" از آن شجره خبيثه "
كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ
" مىچينيد ، و ازين سخن چيدن و خباثت كردن كه بمثابه گوشت ميته خوردنست ، چنانچه "
أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً
" افصاح ازان مىنمايد ، طعام گنه كاران و اهل جهنم و عمله نار جحيم حاصل مىسازيد ، كه "
إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ ، طَعامُ الْأَثِيمِ
" ، و در ديگدان سينه پر كينه از ماده عداوت و خشم ديرينه "
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ
" به جوش در مىآريد ، و بعد از آن باطن منافقان را از آن مادهاى غيظ و عداوت و كبر و نخوت پر ميگردانيد ، كه "
فَإِنَّهُمْ