موصوف چيز ديگرى نيست « 1 » . خلاصه ، از همهء مطالب گذشته اين نتيجه حاصل گرديد كه موضوعات با متعلقات خود هنگامى كه در ذهن با هم ملاحظه مىشوند و تركيب ذهنى مىيابند و به هيئت تصديقى در مىآيند ، چه از لحاظ ماهيت تصديقى يا از جهت وجود عملى ، يك چيزند ، همچنانكه موجوديت آنها در خارج به تفصيلى كه گذشت يكى است ، و كلّيهء محمولات با موضوعات خود از هر جهت يك واقعيت بسيط را تشكيل مىدهند ، و ذهن آنها را به جنبههاى گوناگون متمايز مىكند .
هامش
( 1 ) - شرح رسالة العلم ، ص 47 ، چاپ چاپخانهء دانشگاه مشهد ، در سال 1345 خورشيدى به تحقيق آقاى عبد اللّه نورانى ص 47 .