نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 44

مولوى قرآن كلّ دنيا را متاع غرور مىداند . وَمَاالحَيوةُ الدُّنيا الّا مَتاعُ الغُرُورِ « 1 » در عين حال ، انسانى كه در اين دنيا زندگى مىكند هميشه و در همه حال در پيشگاه خداوند قهار و عالم و بصير است كه : لايَعزُبُ عَن رَبِّكَ مِثقالُ ذَرَّةٍ فِى الارضِ وَ لافِى السَّماءِ « 2 » در آسمان و زمين يك ذره بى مقدارى نيست كه از علم او غايب باشد . لايَخْفى عَلَيْهِ شَىءٌ فِى الارضِ ولا فِىالسَّماءِ « 3 » هيچ شيئى بر او مخفى نيست چه در آسمان باشد و چه در زمين . هميشه به انسان هشدار مىدهد كه ، آيا نمىدانى كه خداوند مىبيند ؟ الَم يَعلَمْ بِانَّ اللّهَ يَرى « 4 » ضمن اينكه خدا را حاضر و ناظر مىداند كه نبايد در حضور او ظلم و تعدّى به حقوق كسى بكند حتى در قلب خود فكر خلاف را هم نپروراند زيرا كه او : يَعلَمُ خائِنَةَ الاعيُنِ وَ ماتُخفِى الصُّدوُرُ « 5 » به خيانت‌هاى چشم و انديشه‌هاى پنهانى و قلبى مردم آگاه است .