نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 152

آن زمان كه آن دعا را درباره من كرد هر آيه‌اى از كتاب خدا را كه به من آموخت ، و هر علمى را كه به من ديكته نمود و من نوشتم فراموش نكردم ، و آنچه را خدا به او آموخت از حلال و حرام و امر و نهى كه بوده يا خواهد بود ، و هيچ كتابى كه بر پيغمبرى قبل از او نازل شده بود دربارهء طاعت و معصيت نماند الّا آنكه به من ياد داد . و من حفظش كردم و يك حرف آن از خاطرم محو نشد ، آنگاه دست خود را بر سينهء من نهاد و از پروردگار خواست كه قلبم را از علم و فهم و حكمت و نور پُر كند . من گفتم : اى رسول خدا پدر و مادرم فدايت ، از آن هنگام كه آن درخواست را از خدا دربارهء من نمودى چيزى را از ياد نبردم ، و آنچه را هم ننوشتم از دستم نرفته است ، آيا پس از اين ترس فراموشى برايم دارى . فرمود : نه ، من از فراموشى و نادانى نسبت به تو بيمناك نيستم . » « 1 » فرمايش اميرالمؤمنين عليه السلام چنان كه در بحارالانوار « 2 » آمده : « و هر آينه كتابى براى شما آورده‌ام كه كامل است و مشتمل بر تأويل و تنزيل و محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ است » . بنابراين هيچكس به طور قطعى نمىتواند بگويد كه حضرت على سوره‌ها را جمع و مرتب نموده و سوره‌ها در زندگانى پيغمبر مرتّب نبوده ، و اخبار ديگرى هم كه دلالت دارند بر اينكه ابوبكر و ديگران قرآن را جمع كردند نيز از همين قبيل است و بر اين دلالت ندارد كه ترتيب سوره‌هاى قرآن به فرمان پيغمبر نبوده . پس هركه آنها را براى آن غرض دست‌آويز خود قرار دهد قطعاً به اشتباه افتاده است .