نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 154

مرحوم فيض كاشانى - قدّس سرّه - « 1 » گويد : سيّد حيدر فرزند على بن حيدر ؛ علوى حسينى - طاب ثراه - در تفسير خود به نام « الْمُحيط الْأعْظَمْ » گفته است : « بيشتر قارئتان معتقدند همهء سوره‌هاى قرآن يكصد و چهارده تاست ، و تمامى آياتش شش هزار و ششصد و شصت و شش تا ، و كلماتش هفتاد و هفت هزار و چهارصد و سى و هفت تا ، و حروفش سيصد و بيست و دوهزار و ششصد و هفتاد حرف است . ، و زَبَرها ( - ) ى آن نودوسه هزار و دويست و چهل و سه فتحه است » . طبرسى در تفسير سوره ( 76 ) هل أتى از مجمع البيان روايتى نقل كرده كه سندش به اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام مىرسد و آن حضرت فرموده است : « از پيغمبر اكرم صلي الله عليه و سلم از ثواب قرآن پرسيدم ، به ثواب هر سوره بر گونه‌اى كه از آسمان نازل شده بود مرا خبر داد ، تا آنجا كه گفت : آنگاه پيامبر فرمود تمام قرآن ( 114 ) سوره دارد و همه آيات آن ( 6236 آيه ) و كليّه حروف قرآن ( 321250 ) حرف مىباشد ، جز نيك‌بختان ديگرى در فراگرفتن قرآن رغبت نمىكنند و قرائت آن را جز اولياء خداى مهربان ديگرى عهده‌دار نمىشود . ابن النديم در كتاب الفهرست « 2 » اختلاف مردم در آيه‌هاى قرآن را ذكر نموده است . گويم : افراد زيادى به شمارش حروف قرآن اقدام كردند و ديگران از آنان نقل كرده و در تأليفات خود آورده‌اند . از جمله : مولى احمد نراقى در كتاب خزائن « 3 » شمارشگران ، اندازهء عدد آن را مختلف بيان كرده‌اند ، و ترديدى نيست كه