قرآن را چندين مرتبه بر آن حضرت خوانده بودند كه از ايشان است على بن ابى طالب صلي الله عليه و سلم و عبداللّه بن مسعود ، و زيدبن ثابت و ابَىّ بن كعب و ديگران .
اينان از جمله اشخاصى هستند كه در زمان زندگى پيغمبر قرآن را جمع كردند و بر آن حضرت خواندند و چند بار از اوّل تا به آخر در خدمت آن بزرگوار قرائت كردند با اين حال چگونه ممكن است قرآن در دوران زندگى آن بزرگوار جمع و مرتب نگرديده باشد . و اين احتمال كه آنان بطور پراكنده قطعههائى از قرآن را بر آن حضرت خوانده باشند ، بىمورد و اصلى ندارد .
اندك دقتى در نظم سورهها بنمائيد ، و شدّت اهتمام پيامبرخدا در محافظت قرآن و دور نگهداشتن آن از اجتهاد در فردى و به كار بردن ذوق و سليقه در آن ، و عنايت آن حضرت به پاسدارى از آن ، و در گفته آن حضرت كه فرمود : « من دو چيز گرانبها در ميان شما مىگذارم ( قران ) كتاب خدا و اهل بيتم . . . » .
آنچه مسلمين روايت كردهاند كه جبرئيل در هر سال يك بار قرآن را بر او عرضه مىكرد و در آخرين سال زندگيش دوبار .
غير اين دو حديث ، از اخبارى كه در اين معنا وارد شده با كمترين تأمل ، فهميده مىشود كه آيات و سورههاى قرآن همانگونه كه در زمان ما در مصحف هست بدون دگرگونى و زياده و كم جمع گرديده و مرتب شده بوده است .
على عليه السلام نخستين جمعآورى كننده قرآن
اگر پذيرفتيم كه سورههاى قرآن بعد از پيامبرخدا تنظيم شده ، قطعاً نخستين كسى كه بعد از رسول خدا قرآن را جمعآورى كرده شخص اميرالمؤمنين عليه السلام بود و آن حضرت - كه درود خدا بر او باد - كاملًا آگاهى داشته كه آيات درباره چه چيز و كجا و چه وقت و براى چه كسى نازل شده ، و بزرگان صحابه قرآن را از او مىآموختند ، و قرآن را از او ياد مىگرفتهاند . و شكّى نيست كه شناخت آن