تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
نيست .

نامهاى سور قرآنى

انقسام قرآن كريم به سوره‌ها ، مانند انقسامش به آيه‌ها ، ريشه قرآنى دارد . خداى متعال در چندين جا از كلام خود اسم سوره برده چنان كه اسم آيه را برده است « سورة انزلناها » سوره نور آيه 1 « واذا انزلت سورة » سوره توبه آيه 86 و « فاتوا بسورة من مثله » سوره بقره آيه 23 و نظاير اين آيات . تسميه سوره را گاهى با اسمى كه در آن سوره واقع يا موضوعى كه از آن بحث كرده مىكنند ، چنان كه گفته مىشود سوره بقره ، سوره آل عمران ، سوره اسراء ، سوره توحيد و چنان كه در قرآنهاى قديمى بسيار ديده مىشود كه در سر سوره مىنويسند « سوره تذكر فيها البقره » و « سوره يذكرفيها آل عمران » . و گاهى جمله‌اى از اول سوره ذكر نموده معرف آن سوره قرار مىدهند چنان كه گفته مىشود « سوره اقرا باسم ربك » و « سوره انا انزلناه » « سوره لم يكن » و نظائر اينها . و گاهى با وصفى كه سوره دارد به معرفى آن مىپردازند چنان كه گفته مىشود « سوره فاتحه الكتاب » « سوره‌ام الكتاب و سبع مثانى » « سوره اخلاص » « سوره نسبه الرب » و نظائر اينها اين روشها به شهادت آثار كه در دست است در صدر اسلام نيز دائر بوده است و حتى در اخبار نبويه در زبان پيمبر اكرم صلي الله عليه و سلم تسميه سور قرآن مانند بقره و سوره آل عمران و سوره هود و سوره واقعه بسيار ديده مىشود و از اين روى مىتوان گفت بسيارى از اين نامها در عصر پيغمبر اكرم صلي الله عليه و سلم در اثر كثرت استعمال تعين پيدا كرده و هيچگونه جنبه توقيف شرعى ندارند .