ائمه قرائت كه از طبقه دوم اخذ كردهاند .
در مكه عبدالله بن كثير ( يكى از قراء سبعه ) و حميد ابن قيس اعرج و محمد بن ابى محيصن .
و در مدينه ابو جعفر يزيدبن قعقاع و شيبه بن نصاح و نافع بن نعيم ( يكى از قراء سبعه )
و در كوفه يحيى بن وثاب و عاصم بن ابى النجود ( يكى از قراء سبعه ) و سليمان اعمش و حمزه ( يكى از قراء سبعه ) و كسائى ( يكى از قراء سبعه )
و در بصره عبدالله بن ابى اسحق و عيسى بن عمر و ابوعمر و ابن علاء ( يكى از قراء سبعه ) و عاصم جحدرى و يعقوب حضرمى .
و در شام عبدالله بن عامر ( يكى از قراء سبعه ) و عطيه بن قيس كلابى و اسماعيل بن عبدالله بن مهاجر و يحيى بن حارث و شريح بن يزيد حضرمى .
طبقه چهارم شاگردان و روات طبقه سوم مىباشند . مانند ابن عياش و حفص و خلف .
طبقه پنجم طبقه اهل بحث و تاليف است و چنان كه گفتهاند اول كسى كه در قرائت به تاليف پرداخت ، ابوعبيد قاسم بن سلام است . پس از آن احمدبن جبير كوفى پس از آن اسماعيل بن اسحاق مالكى از اصحاب قالون راوى پس از آن ابوجعفر ابن جرير طبرى پس از آن داجونى پس از آن مجاهد .
پس از اينان دامنه بحث و تحقيق وسيعتر شده امثال دانى و شاطبى كتب و رسائل بىشمار نظماً و نثراً نوشتند .
قراء سبعه
هفت تن از قراء طبقه سوم در ميان مردم شهرت به سزائى به دست آورده مرجعيتى پيدا كردند كه ديگران را تحت الشعاع قرار داد . همچنين روات اينان با