نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 110

سور و آيات قرآنى در دست عامه مسلمانان بود و براى نگهدارى آنچه داشتند كمال جديت به خرج مىدادند علاوه بر آن گروه زيادى از صحابه و تابعين قارى قرآن كه كارى جز آن نداشتند و جمع آورى قرآن در يك مصحف جلو چشم همه انجام مىگرفت و همگان مصحفى را كه آماده نموده در دسترس‌شان گذاشتند پذيرفتند و نسخه هائى از آن برداشتند ورد و اعتراض نكردند . حتى در جمع عثمانى ( جمع دوم ) مىخواستند آيه كريمه والذين يكنزون الذهب والفضه « 1 » را در مصحف بدون واو ثبت كنند مانع شدند و ابى بن كعب صحابى در مقام تهديد سوگند ياد كرد كه اگر و او را اسقاط كنند شمشير كشيده با ايشان خواهد جنگيد و بالاخره واو را ثبت كردند . خليفه دوم در زمان خلافت خود روزى جمله والذين اتبعو هم باحسان را در آيه والسابقون الاولون من المهاجرين و الانصار و الذين اتبعوهم باحسان « 2 » بدون واو عطف خواند با وى به مقام مخاصمه بر آمدند تا بالاخره خليفه را وادار كردند كه با واو بخواند . على عليه السلام با اينكه خودش پيش از آن قرآن مجيد را به ترتيب نزول جمع آورى كرده بود و به جماعت نشان داده بود و مورد پذيرش نشده بود و در هيچيك از جمع اول و دوم وى را شركت نداده بودند با اين‌حال هيچگونه مخالفت و مقاومت به خرج نداد و مصحف دائر را پذيرفت و تا زنده بود حتى در زمان خلافت خود دم از خلاف نزد . و همچنين ائمه اهل بيت كه جانشينان و فرزندان آن حضرت‌اند هرگز در اعتبار قرآن مجيد و حتى به خواص شيعيان خود حرفى نزده‌اند بلكه پيوسته در