بيانات خود استناد به آن جستهاند و شيعيان خود را امر كردهاند كه از قرائت مردم پيروى كنند و به جرات مىتوان گفت كه سكوت على عليه السلام با اينكه مصحف معمولى با مصحف او در ترتيب اختلاف داشت از اين جهت بوده كه در مذاق اهل بيت تفسير قرآن به قرآن معتبر است و در اين روش ترتيب سور و آيات مكى و مدنى نسبت به مقاصد عاليه قرآن تاثيرى ندارد و در تفسير هر آيه مجموع آيات قرآنى بايد درنظر گرفته شود زيرا كلامى كه جهانى و هميشگى باشد در كليات مقاصد و مطالب آن خصوصيات زمان و مكان و حوادث وقت نزول كه اسباب نزول ناميده مىشوند نبايد موثر باشد .
آرى در دانستن اين خصوصيات فوائدى را از قبيل روشن شدن تاريخ پيدايش معارف و احكام و قصص جزئى كه مقارن نزول بودهاند و چگونگى پيشرفت دعوت اسلامى در مدت بيست و سه سال روزگار بعثت و نظاير آنها مىتوان به دست آورد .
ولى حفظ وحدت اسلامى ( چنان كه پيوسته منظور ائمه اهل بيت بوده ) از اين فوائد جزئيه مهمتر مىباشد .
قرآن مجيد از هر گونه تحريفى محفوظ است
تاريخ قرآن مجيد از روز نزول تا امروز كاملًا روشن است پيوسته سور و آيات قرآنى ورد زبان مسلمانان بوده و دست بدست مىگشته است .
و همه مىدانيم كه قرآنى كه در دست ما است همان قرآن است كه چهارده قرن پيش به پيغمبر اكرم صلي الله عليه و سلم تدريجاً نازل شده است .
با اين وصف نبايد قرآن مجيد در اعتبار و ثبوت واقعيت خود نيازمند تاريخ باشد اگرچه تاريخش هم روشن است . زيرا كتابى كه مدعى است كه كلام خدا بوده و در اين دعوى ، به متن خودش استدلال مىكند و به مقام تحدى برآمده