در شهادت على اكبر عليه السلام ، پسر نيكوخصال و رشيد امام حسين عليه السلام ، نقش اصلى را داشت . وقتى مُرّه ، شجاعت على اكبر عليه السلام و مهارت و شمشير زدنش را در جنگ ديد ، در جايى كمين كرد و از پشت ، با نيزه به او يورش آورد و ديگر دشمنان هم با شمشيرهايشان به او تاختند و او را به شهادت رساندند .
مُرّة بن مُنقِذ ، در جريان قيام مختار ، در خانهاش محاصره شد ؛ امّا با يك نيزه و اسب ، از خانه بيرون آمد و خود را پس از درگيرى با آنها ، از محاصره رهانيد و به مُصعَب بن زبير پيوست . در اين درگيرى ، دست چپ او آسيب ديد و فلج شد .
755 . تاريخ الطبرى - به نقل از ابو جارود - : مختار ، عبد اللَّه بن كامل را به سوى قاتل على بن الحسين ( على اكبر ) عليه السلام - كه مردى دلير و از قبيله عبد قيس ، به نام مُرّة بن مُنقِذ عبدى بود - فرستاد . عبد اللَّه بن كامل ، به سمت او آمد و خانهاش را محاصره كرد . او سوار بر اسبى چابك ، با نيزهاى از خانه بيرون آمد و عبيد اللَّه بن ناجيه شِبامى را زد و او را انداخت ؛ امّا آسيبى به او نرسيد .
عبد اللَّه بن كامل ، او را با شمشير مىزد و او دست چپش را سپرِ خود ، قرار داده بود . امّا شمشير در ( دست چپش ) ماند و اسب ، او را با شتاب ، از معركه بيرون برد و نجات يافت و به مُصعَب پيوست . پس از اين ماجرا ، دستش فلج گرديد . « 1 »
5 / 31 هانى بن ثُبَيت
هانى بن ثُبَيت حَضرَمى ، از جنگجويان لشكر عمر بن سعد بود . او را قاتل تعدادى از شهيدان كربلا ، از جمله عبد اللَّه و جعفر ، دو پسر برومند امير مؤمنان عليه السلام ، دانستهاند .
هامش
( 1 )
وبَعَثَ المُختارُ إلى قاتِلِ عَلِيِّ بنِ الحُسَينِ عليه السلام ، عَبدَ اللَّهِ بنَ كامِلٍ ، وهُوَ رَجُلٌ مِن عَبدِ القَيسِ يُقالُ لَهُ : مُرَّةُ بنُ مُنقِذِ بنِ النُّعمانِ العَبدِيُّ - وكانَ شُجاعاً - فَأَتاهُ ابنُ كامِلٍ ، فَأَحاطَ بِدارِهِ ، فَخَرَجَ إلَيهِم وبِيَدِهِ الرُّمحُ ، وهُوَ عَلى فَرَسٍ جَوادٍ ، فَطَعَنَ عُبَيدَ اللَّهِ بنَ ناجِيَةَ الشِّبامِيَّ ، فَصَرَعَهُ ولَم يَضُرَّهُ .
قالَ : ويَضرِبُهُ ابنُ كامِلٍ بِالسَّيفِ ، فَيَتَّقيهِ بِيَدِهِ اليُسرى ، فَأَسرَعَ فيهَا السَّيفُ ، وتَمَطَّرَت بِهِ الفَرَسُ ، فَأَفلَتَ ولَحِقَ بِمُصعَبٍ ، وشَلَّت يَدُهُ بَعدَ ذلِكَ 758
( تاريخ الطبرى : ج 6 ص 64 ؛ ذوب النضّار : ص 119 ) .