كرد كه با عبد الملك بن مروان بجنگد . وقتى به كربلا رسيد ، كنار قبر امام حسين عليه السلام رفت و بر سر قبر ايستاد و خطاب به ايشان گفت : اى ابا عبد اللَّه ! هلا ! به خدا سوگند كه جانت تاراج شد ؛ امّا دينت تاراج نشد .
آن گاه راه افتاد ، در حالى كه مىگفت :
به فردِ نخست خاندان هاشم در طَف
تأسّى كنيد ، و كريمان را ارجمند بداريد . « 1 »
1 / 13 حسن بَصرى « 2 »
697 . أنساب الأشراف - به نقل از ابو بكر هُذَلى - : حسن [ بصرى ] ، آن گاه كه حسين عليه السلام
هامش
( 1 )
إنَّ مُصعَبَ بنَ الزُّبَيرِ تَوَجَّهَ إلى عَبدِ المَلِكِ بنِ مَروانَ يُقاتِلُهُ ، فَلَمّا بَلَغَ الحَيرَ دَخَلَ ، فَوَقَفَ عَلى قَبرِ أبي عَبدِ اللَّهِ عليه السلام .
ثُمَّ قالَ لَهُ : أبا عَبدِ اللَّهِ عليه السلام ، أما وَاللَّهِ ، لَئِن كُنتَ غُصِبتَ نَفسَكَ ما غُصِبتَ دينَكَ ، ثُمَّ انصَرَفَ وهُوَ يَقولُ :إنَّ الاولى بِالطَّفِّ مِن آلِ هاشِمٍ * تَأَسَّوا فَسَنّوا بِالكِرامِ تَأَسِّيا699
( الاصول الستّة عشر : ص 123 ، بحار الأنوار : ج 45 ص 200 الرقم 42 ) .
( 2 ) ابو سعيد ، حسن بن ابى الحسن يسار بصرى ، همپيمان انصار بود . او دو سال مانده به پايان خلافت عمر ، در مدينه زاده شد و از نامبردارترينِ تابعيان در فقه و حديث بود . او صاحب روايات بسيارى است و پيشواى بصريان بود . از فضل بن شادان ، نقل است كه حسن بصرى ، با هر گروهى ، به همان گونه كه آنان دوست داشتند ، برخورد مىكرد و براى رياست ، تلاش مىكرد . وى پيشواىِ گروه قَدَريّه بود و رجالشناسان اهل سنّت ، او را به علم و فقه ، توصيف كرده و ستودهاند ؛ امّا در نزد علماى شيعه ، در باره او اختلاف نظر وجود دارد . وى به سال 110 ق ، در بصره در گذشت .