فصل چهارم : ماجراى سرهاى شهيدان
4 / 1 سر امام در خانه خولى
546 . أنساب الأشراف : عمر بن سعد ، همان روز ( عاشورا ) ، سر حسين عليه السلام را با خولى بن يزيدِ اصبحى از قبيله حِميَر و نيز حُمَيد بن مسلم ازدى ، به سوى ابن زياد فرستاد . آنان شب به سوى او رفتند و چون درِ كاخ را بسته ديدند ، خولى ، آن سر را به خانهاش آورد و زير تَشتى در خانهاش گذاشت . او در خانهاش ، زنى به نام نوار ، دختر مالك حضرمى ، داشت كه پرسيد : چه خبر ؟
گفت : ثروت روزگار را آوردهام . اين ، سر حسين است كه همراه تو در خانه است !
زن گفت : واى بر تو ! مردم ، طلا و نقره مىآورند و تو ، سر فرزند دختر پيامبر خدا را آوردى ؟ ! به خدا سوگند ، هيچ گاه چيزى ، سر من و سر تو را گرد هم نمىآورد . « 1 »
هامش
( 1 )
بَعَثَ عُمَرُ بِرَأسِ الحُسَينِ عليه السلام مِن يَومِهِ مَعَ خَولِيِّ بنِ يَزيدَ الأَصبَحِيِّ مِن حِميَرَ ، وحُمَيدِ بنِ مُسلِمٍ الأَزدِيِّ إلَى ابنِ زِيادٍ ، فَأَقبَلا بِهِ لَيلًا ، فَوَجَدا بابَ القَصرِ مُغلَقاً ، فَأَتى خَولِيٌّ بِهِ مَنزِلَهُ ، فَوَضَعَهُ تَحتَ إجّانَةٍ في مَنزِلِهِ ، وكانَ في مَنزِلِهِ امرَأَةٌ يُقالُ لَهَا النَّوارُ بِنتُ مالِكٍ الحَضرَمِيِّ ، فَقالَت لَهُ : مَا الخَبَرُ ؟ قالَ : جِئتُ بِغِنَى الدَّهرِ ، هذا رَأسُ الحُسَينِ مَعَكِ فِي الدّارِ ! !
فَقالَت : وَيلَكَ ! جاءَ النّاسُ بِالفِضَّةِ وَالذَّهَبِ ، وجِئتَ بِرَأسِ ابنِ بِنتِ رَسولِ اللَّهِ ! ! وَاللَّهِ ، لا يَجمَعُ رَأسي ورَأسَكَ شَيءٌ أبَداً 549
( أنساب الأشراف : ج 2 ص 411 ) .