1 / 4 آتش زدن خيمهها
493 . الملهوف : دخترى از سوى خيمههاى حسين عليه السلام آمد و مردى به او گفت : اى بنده خدا ! سَرورت كشته شد .
دخترك گفت : صيحهزنان ، به سوى بانوانم دويدم و آنان نيز رو به رويم ايستادند و فرياد كشيدند . . . .
راوى مىگويد : آن گاه ، زنان را از خيمهها بيرون راندند و خيمهها را آتش زدند . زنان ، سر و پا برهنه و غارتْ شده و گريان ، بيرون دويدند و همچون اسيرانِ در بند ، راه سپردند . « 1 »
494 . مثير الأحزان : دخترانِ سَرور پيامبران و نور چشم زهرا ، سرْبرهنه ، نوحهخوان و نالهزنان ، بيرون آمدند . آنان بر جوانان و پيرانِ از دست رفته ، گريه و زارى مىكردند و از خيمههاى در حالِ سوختن ، مىگريختند . « 2 »
1 / 5 شادى يزيد و امويان
495 . تاريخ الطبرى - به نقل از عمّار دهنى ، از امام باقر عليه السلام ، در باره روانه كردن اهل بيت به سوى شام به دستور عبيد اللَّه بن زياد - : هنگامى كه اهل بيت نزد يزيد رفتند ، يزيد - كه لعنت خدا بر او باد - شاميان را در مجلس خود ، گرد آورد . آن گاه ، اهل بيت را وارد
هامش
( 1 )
وجاءَت جارِيَةٌ مِن ناحِيَةِ خِيَمِ الحُسَينِ عليه السلام ، فَقالَ لَها رَجُلٌ : يا أمَةَ اللَّهِ ، إنَّ سَيِّدَكِ قُتِلَ .
قالَتِ الجارِيَةُ : فَأَسرَعتُ إلى سَيِّداتي وأنَا أصيحُ ، فَقُمنَ في وَجهي وصِحنَ . . . .
قالَ الرّاوي : ثُمَّ أخرَجُوا النِّساءَ مِنَ الخَيمَةِ ، وأشعَلوا فيهَا النّارَ ، فَخَرَجنَ حَواسِرَ مُسَلَّباتٍ حافِياتٍ باكِياتٍ ، يَمشينَ سَبايا في أسرِ الذِّلَّةِ 496
( الملهوف : ص 180 ، بحار الأنوار : ج 45 ص 58 ) .
( 2 )
خَرَجَ بَناتُ سَيِّدِ الأَنبِياءِ وقُرَّةِ عَينِ الزَّهراءِ ، حاسِراتٍ مُبدِياتٍ لِلنِّياحَةِ وَالعَويلِ ، يَندُبنَ عَلَى الشَّبابِ وَالكُهولِ ، واضرِمَتِ النّارُ فِي الفُسطاطِ فَخَرَجنَ هارِباتٍ 497
( مثير الأحزان : ص 77 ) .