حسين عليه السلام ، براى او دعا كرد و دستور داد تا از ميدان ، باز گردد .
3 / 19 ابو عمر شَبيب بن عبد اللَّه نَهشَلى
شَبيب بن عبد اللَّه نَهشَلى ، از ياران امام حسين عليه السلام و از طايفه بنى نُفَيل بن دارِم بوده است .
از وى در زيارتهاى « رجبيّه » و « ناحيه مقدّسه » ، چنين ياد شده است :
السَّلامُ عَلى شَبيبِ بنِ عَبدِ اللَّهِ النَّهشَلِىِّ « 1 » .
سلام بر شَبيب بن عبد اللَّه نَهشَلى !
360 . مثير الأحزان - به نقل از مهران ، همپيمان بنى كاهل - : در كربلا با حسين عليه السلام بودم كه ديدم مردى ، به شدّت مىجنگد ، و به گروهى حمله نمىبَرد ، جز آن كه آنها را از هم مىشكافد و سپس ، به سوى حسين عليه السلام باز مىگردد و رَجَز مىخواند و مىگويد :
بشارت ده كه به راه درست در آمدهاى و احمد را ديدار مىكنى
و بر بلنداى درِ باغ بهشت ، فراز مىآيى !
پرسيدم : اين شخص ، كيست ؟
گفتند : ابو عمر نَهشَلى ( نيز گفته شده : خَثعَمى ) .
سپس عامر بن نَهشَل ، يكى از افراد تيره بنى لات از قبيله ثَعلَبه ، راه را بر او گرفت و او را كُشت و سرش را جدا نمود . اين ابو عمر ، از شب زندهدارانِ بسيارْ نمازگزار بود . « 2 »
هامش
( 1 ) الإقبال : ج 3 ص 73 و 341 .
( 2 )
شَهِدتُ كَربَلاءَ مَعَ الحُسَينِ عليه السلام ، فَرَأَيتُ رَجُلًا يُقاتِلُ قِتالًا شَديداً ، لا يَحمِلُ عَلى قَومٍ إلّا كَشَفَهُم ، ثُمَّ يَرجِعُ إلَى الحُسَينِ عليه السلام ويَرتَجِزُ ويَقولُ :أبشِر هُديتَ الرُّشدَ تَلقى أحمَدا * في جَنَّةِ الفِردَوسِ تَعلو صُعُدافَقُلتُ : مَن هذا ؟ فَقالوا : أبو عُمَرَ النَّهشَلِيُّ - وقيلَ : الخَثعَمِيُّ - فَاعتَرَضَهُ عامِرُ بنُ نَهشَلٍ أحَدُ بَنِي اللّاتِ مِن ثَعلَبَةَ ، فَقَتَلَهُ وَاجتَزَّ رَأسَهُ ، وكانَ أبو عُمَرَ هذا مُتَهَجِّداً كَثيرَ الصَّلاةِ 363
( مثير الأحزان : ص 57 ، بحار الأنوار : ج 45 ص 30 ) .