يك بار بيش نيست و پس از آن ، غوطهور شدن در كرامتى پايانناپذير است . تو مرگ را ديدار كردى و امام خود را يارى نمودى و از خداوند ، در سراى اقامت ، كرامت دريافت كردى . خداوند ، ما را با شما در ميان شهيد شدگان ، محشور كند و در برترين جايگاه ، همراهىِ با شما را روزىمان نمايد .
357 . تاريخ الطبرى - به نقل از محمّد بن قيس - : در ظهر عاشورا ، حسين عليه السلام نماز ظهر را با آنان به صورت نماز خوف خواند . بعد از ظهر ، دوباره به نبرد پرداختند و جنگ بالا گرفت و به حسين عليه السلام نزديك شد . حنفى ، جلوى حسين عليه السلام آمد و خود را هدف تيرهاى آنان كرد و آن قدر در برابر تيرهايشان - كه از چپ و راست مىآمد - ، ايستاد تا از پاى در آمد . « 1 »
358 . مثير الاحزان : هنگامى كه جنگ به حسين عليه السلام رسيد ، مردى از بنى حنيفه ، جلوى امام عليه السلام آمد و از او با جانش محافظت مىكرد تا پيشِ روى او به زمين افتاد و اين گونه گفت : خدايا ! در ايجاد هر چه كه بخواهى ، ناتوان نيستى . پس يارى و دفاع مرا از حسين عليه السلام ، به محمّد صلى اللَّه عليه و آله برسان و همراه شدن با او در سراى جاودان را روزىِ من بگردان . « 2 »
3 / 17 سُوَيد بن عمرو
سُوَيد بن عمرو بن ابى مُطاع خَثعَمى آخرين شهيد از ياران امام حسين عليه السلام است .
سيّد بن طاووس ، در باره چگونگى شهادت او مىگويد :
هامش
( 1 )
صَلُّوا الظُّهرَ [ أي في يَومِ عاشوراءَ ] ، صَلّى بِهِمُ الحُسَينُ عليه السلام صَلاةَ الخَوفِ ، ثُمَّ اقتَتَلوا بَعدَ الظُّهرِ ، فَاشتَدَّ قِتالُهُم ووَصَلَ إلَى الحُسَينِ عليه السلام ، فَاستَقدَمَ الحَنَفِيُّ أمامَهُ ، فَاستَهدَفَ لَهُم يَرمونَهُ بِالنَّبلِ يَميناً وشِمالًا قائِماً بَينَ يَدَيهِ ، فَما زالَ يُرمى حَتّى سَقَطَ 360
( تاريخ الطبرى : ج 5 ص 441 ، أنساب الأشراف : ج 3 ص 403 ) .
( 2 )
لَمّا وَصَلَ القِتالُ إلَيهِ عليه السلام تَقَدَّمَ أمامَهُ رَجُلٌ مِن بَني حَنيفَةَ يَقيهِ بِنَفسِهِ حَتّى سَقَطَ بَينَ يَدَيِ الحُسَينِ عليه السلام ، فَقالَ الحَنَفِيُّ : اللَّهُمَّ لا يُعجِزُكَ شَيءٌ تُريدُهُ ، فَأَبلِغ مُحمَّداً صلى اللَّه عليه و آله نُصرَتي ودَفعي عَنِ الحُسَينِ عليه السلام ، وَارزُقني مُرافَقَتَهُ في دارِ الخُلودِ 361
( مثير الأحزان : ص 66 ) .