تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 517

مساهمون:

ص٥١٧
پافشارى براى رفتن به ميدان ، به امام عليه السلام گفت : وَاللَّهِ إنَّ ريحى لَمُنتِنٌ ، وإنَّ حَسَبى لَلَئيمٌ ، ولَونى لَأَسوَدُ ، فَتَنفَّس عَلَىَّ بِالجَنَّةِ ، فَيَطيبَ ريحى ، ويَشرُفَ حَسَبى ، ويَبيَضَّ وَجهى . لا وَاللَّهِ لا افارِقُكُم حَتّى يَختَلِطَ هذَا الدَّمُ الأَسوَدُ مَعَ دِمائِكُم « 1 » . به خدا سوگند ، بويى بد ، تبارى پست و رنگى سياه دارم پس بهشت را از من دريغ مَدار تا بويم ، خوش و تبارم ، نيكو و رويم سپيد شود ! نه ! به خدا سوگند ، از شما جدا نمىشوم تا اين كه خون سياهم با خون شما ، در آميزد . اين خدمت‌گزار راستين آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله نيز جنگيد تا به خيل شهيدان پيوست . در گزارشى متأخّر آمده كه امام عليه السلام ، بر سرِ جنازه او ايستاد و براى او ، اين‌چنين دعا كرد : اللَّهُمَّ بَيِّض وَجهَهُ ، وطَيِّب ريحَهُ ، وَاحشُرهُ مَعَ الأَبرارِ ، وعَرِّف بَينَهُ وبَينَ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ « 2 » . خداوندا ! صورت او را نورانى و بويش را خوش گردان و او را با نيكان ، محشور كن و ميان او و محمّد و خاندان محمّد صلى اللَّه عليه و آله ، آشنايى برقرار نما . و در ادامه گزارش ، از امام زين العابدين عليه السلام ، روايت شده كه پس از ده روز كه مردم ، براى دفن شهدا آمدند ، از جنازه او بوى مُشك ، استشمام مىشد . در « زيارت ناحيه مقدّسه » ، آمده است : السَّلامُ عَلى جَونِ بنِ حَرِىٍّ مَولى أبى ذَرٍّ الغِفارِىِّ « 3 » . سلام بر جون بن حَرِى ، غلام ابو ذر غفارى ! در « زيارت رجبيّه » هم نام وى آمده است .
هامش
( 1 ) الملهوف : ص 163 ، مثير الأحزان : ص 63 . ( 2 ) تسلية المجالس : ج 2 ص 293 ، بحار الأنوار : ج 45 ص 23 . گفتيم كه متفرّدات منابع متأخّر ، قابل استناد نيستند . ( 3 ) الإقبال : ج 3 ص 73 .