تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 520

مساهمون:

ص٥٢٠
نام وى در « زيارت رجبيّه » هم آمده است .

3 / 13 حُرّ بن يزيد رياحى

حُرّ بن يزيد رياحى ، يكى از بزرگان قبيله بنى تميم بوده است . اطّلاع ديگرى از وى در دست نيست ؛ ليكن سرنوشت او در ميان ياران امام حسين عليه السلام ، استثنايى و بسيار آموزنده است . حُر ، نخستين كسى بود كه راه را بر امام حسين عليه السلام و يارانش بست . انتخاب وى به فرماندهى سپاهى كه نخستين برخورد را با امام عليه السلام داشت ، حاكى از اعتماد كامل حكومت امَوى به اوست . گناهى كه حُر مرتكب شد ، گناه كوچكى نبود ؛ ولى هنگامى كه خود را ميان بهشت و دوزخ ديد ، ظاهرِ فريبنده دنيا - كه در باطن آن ، دوزخْ نهفته بود - ، او را نفريفت و او ، راه بهشت را به همراه ديگر شهداى كربلا ، انتخاب كرد . حُر ، پس از انتخاب راه بهشت ، نهيبى بر اسب خود زد و در حالى كه دست‌هايش را روى سرش گذاشته بود ، خود را به خيمه‌هاى سيّد الشهدا عليه السلام رساند و در بين راه ، اين جملات را زمزمه مىكرد : اللَّهُمَّ إنّى تُبتُ إلَيكَ فَتُب عَلَىَّ ، فَقَد أرعَبتُ قُلوبَ أولِيائِكَ وأولادِ بِنتِ نَبِيِّكَ « 1 » . خداوندا ! به سوى تو ، توبه كردم . توبه‌ام را بپذير ، كه دلِ دوستانت و فرزندان دختر پيامبرت را لرزاندم . حُر ، پس از ايراد سخنانى هشياركننده و هشداربخش براى سپاه كوفه ، به صف دشمن حمله كرد تا به شرف شهادت ، نائل آمد . ياران امام عليه السلام ، او را در حالى كه هنوز رمقى در تن داشت ، از صحنه نبرد ، بيرون آوردند و در برابر امام عليه السلام نهادند . سخنان امام عليه السلام بر بالين وى نيز ، بسيار قابل تأمّل است . ايشان ، در حالى كه غبار از چهره او
هامش
( 1 ) الملهوف : ص 160 .
گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 520 | محمد الريشهري