تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 444

مساهمون:

ص٤٤٤

1 / 19 نگريستن ياران امام عليه السلام به جايگاه‌هايشان در بهشت

304 . علل الشرائع - به نقل از محمّد بن عماره - : به امام [ صادق عليه السلام ] گفتم : مرا از ياران حسين عليه السلام و رفتنشان به پيشواز مرگ ، باخبر كن . امام عليه السلام فرمود : « پرده از پيشِ چشمشان ، كنار رفت تا آن كه جايگاه‌هايشان را در بهشت ديدند ، و هر يك از آنان ، به شهادت اقدام مىكرد تا به همبَر شدن با حوريان و جايگاهش در بهشت برسد » . « 1 » 305 . الخرائج و الجرائح - به نقل از ابو حمزه ثُمالى - : از امام العابدين عليه السلام روايت شده كه فرمود : « من در شبى كه صبحِ فردايش ، پدرم كشته شد ، با او بودم . به يارانش فرمود : " اين ، شب است . [ سياهىِ ] آن را مركَب خود بگيريد كه اين جماعت ، در پىِ من هستند ؛ و اگر مرا بكُشند ، ديگر به شما ، كارى ندارند . شما [ از ناحيه بيعت با من ] ، آزاد و صاحب اختيار هستيد " . يارانش گفتند : نه . به خدا سوگند ، هرگز چنين نمىشود ! فرمود : " فردا ، شما كشته مىشويد و هيچ يك از شما [ از مرگ ] نمىرَهَد " . گفتند : ستايش ، خدايى كه ما را به شَرَف كشته شدن همراه تو رساند ! سپس امام عليه السلام دعا كرد و به آنان فرمود : " سرهايتان را بالا بگيريد و بنگريد " . پس به جايگاه و منزلگاه خود در بهشت نگريستند ، و امام عليه السلام به آنان مىفرمود : " فلانى ! اين ، خانه توست " و " فلانى ! اين ، قصر توست " و " فلانى ! اين ، درجه توست " . از اين رو ، هر يك از آنان ، با سر و سينه به استقبال نيزه‌ها و شمشيرها مىرفتند تا به
هامش
( 1 ) قُلتُ لَهُ : أخبِرني عَن أصحابِ الحُسَينِ عليه السلام وإقدامِهِم عَلَى المَوتِ . فَقالَ : إنَّهُم كُشِفَ لَهُمُ الغِطاءُ حَتّى رَأَوا مَنازِلَهُم مِنَ الجَنَّةِ ، فَكانَ الرَّجُلُ مِنهُم يُقدِمُ عَلَى القَتلِ لِيُبادِرَ إلى حَوراءَ يُعانِقُها ، وإلى مَكانِهِ مِنَ الجَنَّةِ 306 ( علل الشرائع : ص 229 ح 1 ، بحار الأنوار : ج 44 ص 297 ح 1 ) .