266 . الفتوح - پس از آن كه در « عُذَيب الهِجانات » ، « 1 » فرمان عبيد اللَّه بن زياد ، براى در تنگنا قرار دادن حسين عليه السلام رسيد - : حسين عليه السلام ، بيرون آمد و فرزندان و برادران و خانوادهاش - كه رحمت خدا بر ايشان باد - ، پيشِ رويش بودند .
حسين عليه السلام ، لَختى به ايشان نگريست و گريست و فرمود : « خدايا ! ما خاندان پيامبرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله هستيم و از حرم جدّمان ، بيرون رانده شدهايم و بنى اميّه ، بر ما ستم كردهاند . حقّ ما را [ از ايشان ] بگير و بر اين قوم كافر ، يارىمان ده » .
سپس حسين عليه السلام در ميان خانوادهاش بانگ زد و از آن جا حركت كرد تا روز چهارشنبه يا پنجشنبه ، دوم محرّم سال 61 [ هجرى ] در كربلا فرود آمد . به يارانش رو كرد و فرمود : « آيا اين جا كربلاست ؟ » .
گفتند : آرى .
حسين عليه السلام به يارانش فرمود : « فرود آييد كه اين جا ، جايگاه اندوه و بلاست ! اين جا ، محلّ فرود آمدن مَركبهايمان ، و اين جا محلّ بار و بُنه ما و ريخته شدن خونمان است » .
آنها پياده شدند و بارهايشان را در جايى كناره فرات ، فرود آوردند و خيمهاى را براى حسين عليه السلام و همسران و فرزندانش ، بر پا كردند و خويشان حسين عليه السلام ، گِرداگِرد خيمه او ، خيمه زدند « 2 » . « 3 »
هامش
( 1 ) عُذَيب الهِجانات ، منطقهاى در نزديكى قادسيه در عراق ، بودهاست ( ر . ك : نقشه شماره 3 در پايان كتاب ) .
( 2 ) در مقتل الحسين خوارزمى ، اين افزوده آمده است : امام عليه السلام فرمود : « به راستى كه مردم ، بندگان دنيايند و دين ، فقط بازيچهاى بر سرِ زبان آنهاست . تا آن جا كه زندگىشان اقتضا دارد ، گِرد آن مىچرخند و زمانى كه در بوته آزمايش گذاشته شوند ، دينداران ، اندك اند » .
( 3 )
خَرَجَ الحُسَينُ عليه السلام ووُلدُهُ وإخوَتُهُ وأهلُ بَيتِهِ - رَحمَةُ اللَّهِ عَلَيهِم - بَينَ يَدَيهِ ، فَنَظَرَ إلَيهِم ساعَةً وبَكى ، وقالَ : اللَّهُمَّ إنّا عِترَةُ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صلى اللَّه عليه و آله ، وقَد اخرِجنا وطُرِدنا عَن حَرَمِ جَدِّنا ، وتَعَدَّت بَنو امَيَّةَ عَلَينا ، فَخُذ بِحَقِّنا ، وَانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرينَ .
قالَ : ثُمَّ صاحَ الحُسَينُ عليه السلام في عَشيرَتِهِ ، ورَحَلَ مِن مَوضِعِهِ ذلِكَ ، حَتّى نَزَلَ كَربَلاءَ في يَومِ الأَربِعاءِ ، أو يَومِ الخَميسِ ، وذلِكَ فِي الثّاني مِنَ المُحَرَّمِ ، سَنَةَ إحدى وسِتّينَ ، ثُمَّ أقبَلَ إلى أصحابِهِ ، فَقالَ لَهُم : أهذِهِ كَربَلاءُ ؟ فَقالوا : نَعَم .
فَقالَ الحُسَينُ عليه السلام لِأَصحابِهِ : انزِلوا ، هذا مَوضِعُ كَربٍ وبَلاءٍ ، هاهُنا مُناخُ رِكابِنا ، ومَحَطُّ رِحالِنا ، وسَفكُ دِمائِنا .
قالَ : فَنَزَلَ القَومُ ، وحَطُّوا الأَثقالَ ناحِيَةً مِنَ الفُراتِ ، وضُرِبَت خَيمَةُ الحُسَينِ عليه السلام لِأَهلِهِ وبَنيهِ ، وضَرَبَ عَشيرَتُهُ خِيامَهُم مِن حَولِ خَيمَتِهِ 268
( الفتوح : ج 5 ص 83 ، مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : ج 1 ص 236 ) .