219 . أنساب الأشراف : ابن زبير ، از حسين عليه السلام خواست كه در مكّه بماند تا او و مردم ، با وى بيعت كنند و اين را از آن روى گفت كه به او بدگمان نشود و در گفتار ، بهانهاى داشته باشد . آن گاه حسين عليه السلام فرمود : « اگر يك وجب ، دور تر از حرم كشته شوم ، نزد من ، دوستداشتنىتر است تا در درون آن كشته شوم ، و اگر دو وجب دور تر از آن كشته شوم ، بهتر از آن است كه يك وجب دور تر از آن كشته شوم » . « 1 »
7 / 5 سخنرانى امام عليه السلام هنگام بيرون رفتن از مكّه
220 . تيسير المطالب - به نقل از زيد بن على ، از پدرش امام زين العابدين عليه السلام - : حسين بن على عليه السلام ، براى يارانش سخنرانى كرد و خداى را سپاس گفت و ستود و سپس فرمود : « اى مردم ! قلّاده مرگ براى فرزندان آدم ، چونان گردنبند بر گردن دختر جوان است [ و حتمى است ] ، و اشتياقى فراوان به ديدار گذشتگانم دارم ، چونان اشتياق يعقوب به يوسف و برادرش . به راستى كه مرا قتلگاهى است كه آن را ملاقات مىكنم و گويا به بندهايم مىنگرم كه درندگان بيابانها ، آنها را از هم مىگسلند و شكمهاى خود را از آن مىآكنند .
خشنودى خدا ، خشنودى خانواده ماست . بر بلاى او بردباريم تا پاداش بردباران را به ما ببخشد . حرم و خاندان پيامبر ، از او جدا نيستند و اعضاى آن ، هرگز از هم جدا نمىشوند و آنان در بهشت برين ، جمع مىشوند و ديدگان او ( پيامبر صلى اللَّه عليه و آله ) به آنان ، روشن مىگردد و وعده خدا در باره آنان ، تحقّق مىيابد .
هان ! هر كس آماده است جان خود را در راه ما بدهد ، با ما همسفر شود . من - إن شاء اللَّه - فردا حركت مىكنم » .
هامش
( 1 )
عَرَضَ ابنُ الزُّبَيرِ عَلَى الحُسَينِ عليه السلام أن يُقيمَ بِمَكَّةَ فَيُبايِعَهُ ويُبايِعَهُ النّاسُ ، وإنَّما أرادَ بِذلِكَ ألّا يَتَّهِمَهُ و أن يُعذِرَ فِي القَولِ .
فَقالَ الحُسَينُ عليه السلام : لَأَن اقتَلَ خارِجاً مِن مَكَّةَ بِشِبرٍ أحَبُّ إلَيَّ مِن أن اقتَلَ فيها ، ولَأَن اقتَلَ خارِجاً مِنها بِشِبرَينِ أحَبُّ إلَيَّ مِن أن اقتَلَ خارِجاً مِنها بِشِبرٍ 221
( أنساب الأشراف : ج 3 ص 375 ) .