دو نكته تاريخى و فقهى در باره خروج امام از مكّه
در باره خروج امام حسين عليه السلام از مكّه در دهه اوّل ذى حجّه ، بايد دو نكته تاريخى و فقهى را بررسى كرد :
1 . نكته تاريخى
اين كه امام حسين عليه السلام در دهه اوّل ذى حجّه ، از مكّه خارج شده ، ظاهراً مورد اتّفاق مورّخان است ؛ امّا در باره روز خروج ايشان ، اختلاف نظر وجود دارد . برخى روز خروج را سوم ، برخى هفتم ، برخى هشتم و برخى نهم ذى حجّه گزارش كردهاند ؛ ولى قول مشهور و درستتر ، اين است كه امام عليه السلام در روز تَروِيه ؛ يعنى هشتم ذى حجّه ، از مكّه خارج شده است . روايت صحيحى كه معاوية بن عمّار از امام صادق عليه السلام نقل كرده « 1 » نيز اين نظر را تأييد مىكند .
2 . نكته فقهى
شهرت يافته كه امام حسين عليه السلام در روز تَرويَه ، حجّ خود را به عمره تبديل كرد و از مكّه ، خارج شد . گويا مبدأ اصلى اين شهرت ، سخن شمارى از مَقتلنگاران و سيرهنويسان است . « 2 » از جمله ، علّامه مجلسى رحمه اللَّه عليه در تبيين علّت رفتن امام عليه السلام از مدينه
هامش
( 1 ) ر . ك : الكافى : ج 4 ص 535 ح 4 ، تهذيب الأحكام : ج 5 ص 437 ح 1519 .
( 2 ) در الإرشاد آمده است : حسين عليه السلام چون خواست به سوى عراق برود ، طواف كعبه و سعى بين صفا و مروه را انجام داد و از احرام ، با تقصير بيرون آمد و آن را عمره قرار داد ؛ چرا كه نمىتوانست حج را به پايان برساند ( ر . ك : الإرشاد : ج 2 ص 67 ، مثير الأحزان : ص 38 ) .