فصل پنجم : شهادت گروهى از ياران امام در كوفه و زندانى شدن گروهى ديگر
5 / 1 شهادت عبد اللَّه بن يَقطُر
187 . أنساب الأشراف : حسين عليه السلام به طرف منزل زُباله حركت كرد و از آن جا ، آبِ بسيار برداشت و از هر آبگاهى كه عبور مىكرد ، گروهى به وى مىپيوستند . حسين عليه السلام برادر همشيرش ، عبد اللَّه بن يَقطُر را پيش از آن كه بداند مسلم كشته شده ، به سوى مسلم فرستاد . حُصَين بن تميم ، [ در راه ، ] او را دستگير كرد و نزد ابن زياد فرستاد .
ابن زياد ، دستور داد كه بالاى قصر بُرده شود تا حسين عليه السلام را لعنت كند و او و پدرش را به دروغگويى نسبت دهد . وقتى عبد اللَّه به بالاى قصر رفت ، گفت : من ، فرستاده حسين ، پسر دختر پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله ، به سوى شمايم تا او را عليه پسر مَرجانه و پسر سميّه ، آن مرد بىنَسَبِ پسر بىنَسَب - كه خداوند ، لعنتش كند - ، يارى و كمك كنيد .
عبيد اللَّه ، دستور داد او را از بالاى قصر به زمين انداختند . استخوانهايش شكست ؛ ولى هنوز زنده بود كه مردى آمد و او را كشت . به او گفتند : واى بر تو ! چرا چنين كردى ؟
گفت : خواستم راحتش كنم .
وقتى خبر شهادت پسر يَقطُر به حسين عليه السلام رسيد ، سخنرانى كرد و فرمود : « اى