شيعه ناميدن افرادى كه اثرى درباره فضايل عترت پيامبر ( ص ) يا درباره موضوعات شيعى داشتهاند ، همچنين استظهار تشيع افراد به استناد اساتيد و شاگردان ، پذيرش هر فضيلت و منقبتى براى اهلبيت ( عليهم السلام ) و نقل اخبار و روايات ضعيف ، بدون توجه به دخل و تصرفهاى غلات و افراد منحرف ، موجب شهامت و جسارت مخالفان در وارد كردن اتهامهاى واهى به شيعه شده است . از اينرو اگر در گزينش اخبار و روايات دقت مىشد و هر فردى به صرف برخى اخبار و آثار ، شيعه تلقى نمىشد و مهمتر آنكه شيعه پيش از ديگران درصدد نقد و پالايش منابعش بر مىآمد ، مسائل كمترى دستاويز دشمنان و مخالفان مىگرديد .
جمعبندى
شمار فراوان رديههاى اهلسنت عموماً و وهابيت و سلفىنماها خصوصاً ، آن هم فقط در حوزه نوشتارى ضدشيعه ، گوياى تلاش بىوقفه و همهجانبه اهلسنت براى تشكيك در مذهب تشيع و بدبينكردن پيروان ديگر مذاهب و حتى اديان ديگر عليه شيعه است . « 1 » از آن مهمتر شيعيان از هجمهها و تخريبهاى مخالفان به باورهايشان غافلاند . در سدههاى گذشته شيعه هيچ شبههاى و رديهاى را بىپاسخ نمىگذاشت ، اما اكنون در برابر حملات شديد دشمنان فكرى و عقيدتى ، تحرك مناسبى نشان نمىدهد . اگر اين امر و انبوه ترديد و تشكيكها كه
هامش
( 1 ) . وهابيت در اين راستا سرمايههاى هنگفتى در سراسر جهان ، ضد شيعه هزينه مىكند . كشور عربستان هم مىكوشد با تبليغات گوناگون و با استفاده از فرصت سفرهاى زيارتى ، شيعيان را به عقايدشان بدبين سازد .