ابن ابىمعيط بودند . » « 1 » عموم مورّخان از « عقبة بن عنوان » با وصفِ : « كان شديد الأذى للمسلمين عند ظهور الدعوة » . « 2 » ياد كردهاند . « 3 » بيهقى از « ابوالحسين بن فضل قطان » در بغداد با اسناد خود از عبداللَّه بن مسعود روايت مىكند كه پيامبر رو به كعبه نمود و بر هفت تن از قريش نفرين كرد ؛ كه از جمله :
ابوجهل ، اميّه ، عتبة بن ابىمعيط و عتبة بن ربيعه بودند . « 4 » متن دعاى پيامبر چنين بوده است :
« پروردگارا ! سزاى قريش را بده ! خدايا سزاى ابوجهل و عتبه و شيبه پسران ربيعه و عقبة پسر ابىمعيط را بده ! » « 5 » سند 11 : پس از هجرت محمّد صلى الله عليه و آله به مدينه ، عقبة بن ابىمعيط از طرّاحان اصلى حمله به مسلمانان در بدر و تجهيزكنندگان قريش بود . اين موضوع را نويرى از ابناسحاق آورده است كه :
« امية بن خلف به تحريك عقبة بن معيط آمادهء خروج با مردم مكّه عليه محمّد صلى الله عليه و آله شد . » « 6 » « إنّ أميّة بن خلف كان أجمع العقود و كان شيخاً جليلًا جسيماً ثقيلًا . فأتاه عقبة بن أبي معيط » . « 7 »
هامش
( 1 ) . « نهايةالارب » ، ج 1 ، ص 191 ، ترجمهء فارسى . نيز نك : ابنسعد ، « الطّبقات الكبرى » ، ج 1 ، ص 282 و « البداية و النّهايه » ، ج 3 ، ص 47
( 2 ) . « هنگام آشكار شدن دعوت به اسلام ، او ( عقبة بن ابىمعيط ) مسلمانان را بسيار آزار مىداد . »
( 3 ) . سهيلى ، « الروض الأنف » ، ج 2 ، ص 76 ؛ ابن اثير ، « الكامل فى التّاريخ » ، ج 2 ، ص 27 ؛ زركلى ، « الاعلام » ، ج 5 ، ص 36
( 4 ) . « دلائل » ، ج 2 ، ص 75 . اين حديث را بخارى نيز آورده است .
( 5 ) . « دلائل النبوّه » ، ص 255
( 6 ) . « نهايةالارب » ، ج 2 ، ص 23 . نيز نك : ابنهشام ، « السيرة النّبويه » به نقل از ابناسحاق ، ج 2 ، ص 261
( 7 ) . « امية بن خلف كه پيرمردى تنومند و سنگينوزن بود ، در خانه مانده بود ، پس عقبة بن ابىمعيط نزد او آمد . . . »